ใช้คลิปเพลงโฟนิกส์ให้เป็นระบบ ไม่ใช่แค่เปิดให้ดูตอนครูเหนื่อย

เพลงโฟนิกส์คือครูสอนเสียงที่เก่งที่สุดที่หาได้ฟรี: เสียงเจ้าของภาษา ภาพประกอบตรงคำ และทำนองที่ทำให้เด็กเปิดซ้ำเองโดยไม่ต้องบังคับ แต่ในทะเลคลิปนับร้อย มีทั้งคลิปที่สอนถูกหลักและคลิปที่ร้องชื่อตัวอักษรปนเสียงมั่วจนสร้างความเข้าใจผิด การคัดกับการใช้อย่างมีระบบจึงต่างจากการเปิดทิ้งไว้มาก

เกณฑ์คัดคลิปที่ดี 3 ข้อ

• ร้องเสียง ไม่ใช่ชื่อ: คลิปที่ดีร้อง อะ-อะ-แอปเปิล ไม่ใช่ เอ-แอปเปิล ฟังท่อนแรกก็รู้
• เสียงเดี่ยวสะอาด: ตัว s ต้องเป็น สส ไม่ใช่ เซอะ คลิปที่เติมเสียง เออะ ท้ายพยัญชนะจะทำให้เด็กผสมคำเพี้ยนทีหลัง (เซอะ-อะ-เทอะ ผสมยังไงก็ไม่เป็น sat)
• ภาพตรงเป๊ะกับคำ: ตอนร้อง b-ball ภาพต้องเป็นลูกบอลชัด ๆ ไม่ใช่ฉากยุ่ง ๆ ที่เด็กไม่รู้จะมองอะไร

ตารางเปิดที่ทำให้เสียงฝัง: กฎ 5 นาทีทุกคาบ

เปิดคลิปเดิม 5 นาทีแรกของทุกคาบต่อเนื่องสองสัปดาห์ ดีกว่าเปิดคลิปใหม่ทุกคาบ ความซ้ำคือกลไกหลักของการฝังเสียง รอบแรก ๆ เด็กดู รอบหลัง ๆ เด็กร้องแข่งกับจอ เมื่อทั้งห้องร้องได้โดยไม่ต้องดูภาพ นั่นคือสัญญาณเปลี่ยนคลิปชุดใหม่

หลังปิดจอต้องมีกิจกรรมรับไม้เสมอ อย่างน้อยที่สุดคือครูพูดเสียง เด็กชี้ตัวอักษรบนกระดาน ห้านาทีนี้คือตัวแปลงความบันเทิงให้เป็นความรู้ และปิดท้ายหน่วยด้วยใบงานจับคู่เสียงกับตัวอักษรเพื่อเก็บผลลงกระดาษ