ถ้าต้องเลือกไวยากรณ์หนึ่งเรื่องที่ห้องเรียนจะสนุกที่สุด คำตอบคือ can เพราะเนื้อหาบังคับให้คุยเรื่องที่เด็กภูมิใจ: ตัวเองทำอะไรได้บ้าง I can swim! I can ride a bike! และโครงสร้างก็ใจดีมาก can ใช้เหมือนกันทุกบุคคล ไม่ต้องผัน ไม่มีข้อยกเว้น เด็กพูดถูกตั้งแต่ประโยคแรก
เปิดเรื่องด้วยการทำจริง ไม่ใช่หนังสือ
ครูพูด I can clap! พร้อมปรบมือ แล้วท้าห้อง Can you clap? เด็กปรบมือตอบ Yes, I can! ไล่ไปเรื่อย ๆ jump, sing, dance, touch my nose ห้าเดียวนาทีทั้งห้องพูดโครงครบทั้งบอกเล่า คำถาม และคำตอบ โดยไม่มีใครเปิดสมุดเลย นี่คือไวยากรณ์ที่สอนตัวเองผ่านร่างกาย
ขั้นถัดไปเพิ่ม cannot: ครูพูด I can swim, but I cannot fly! พร้อมทำท่ากระพือปีกล้มเหลว เสียงหัวเราะคือสัญญาณว่าความหมายเข้าแล้ว
กิจกรรมเขียน: บัตรความสามารถของฉัน
แจกกระดาษพับครึ่ง ฝั่งซ้ายวาดและเขียน I can... สามอย่าง ฝั่งขวา I cannot... หนึ่งอย่างที่อยากทำได้ ปิดท้ายให้ออกมาเล่าหน้าห้องคนละครึ่งนาที เด็กขี้อายถือกระดาษไว้ในมือจะกล้าพูดขึ้นมาก งานชิ้นนี้ติดบอร์ดหลังห้องได้ทั้งเทอมและผู้ปกครองชอบมากเวลามาเยี่ยมห้อง