มุมภาษาอังกฤษหลังห้อง พื้นที่เล็ก ๆ ที่ทำให้ภาษาอยู่กับเด็กทั้งวัน
เผยแพร่เมื่อ อ่าน 2 นาที
แชร์บทความ:FacebookLINE

เด็กเจอภาษาอังกฤษในตาราง 2-3 คาบต่อสัปดาห์ คิดเป็นเวลาไม่ถึง 3 ชั่วโมงจาก 35 ชั่วโมงที่อยู่โรงเรียน มุมภาษาอังกฤษคือการแอบยืดเวลานั้นแบบไม่ต้องแก้ตาราง: พื้นที่เล็ก ๆ หลังห้องที่เด็กแวะได้ตอนพัก ตอนเสร็จงานเร็ว หรือตอนรอเพื่อน ทุกนาทีที่แวะคือนาทีที่ภาษาได้ทำงานเพิ่มฟรี

ของ 5 อย่างที่มุมควรมี (ทั้งหมดทำเองได้)

  • กำแพงคำ (Word Wall): คำศัพท์หมวดปัจจุบันติดผนัง เพิ่มทุกสัปดาห์ ให้เด็กเห็นกองสมบัติที่สะสมมาโตขึ้นเรื่อย ๆ
  • กล่องการ์ดเกม: flashcard ชุดที่ใช้แล้วทุกหมวด เด็กหยิบเล่น Memory กันเองได้ตอนพัก
  • ชั้นใบงานเสริม: ใบงานระดับง่ายกว่าบทเรียนนิดหน่อยให้หยิบทำเล่นได้อิสระ เด็กที่ทำเสร็จมาแปะกล่องส่งได้ดาว
  • มุมหนังสือภาพ: นิทานภาษาอังกฤษง่าย ๆ สักสามสี่เล่ม ไม่ต้องอ่านออกทุกคำ แค่เปิดดูภาพกับคำคุ้น ๆ ก็นับ
  • กระดานประโยคประจำสัปดาห์: ประโยคเดียวตัวใหญ่ เปลี่ยนทุกจันทร์ ใครพูดใส่ครูได้ระหว่างสัปดาห์รับคำชมทันที
นักเรียนประถมสองคนกำลังเลือกบัตรภาพและเกมคำศัพท์จากชั้นวางในมุมภาษาอังกฤษของห้องเรียน โดยมีครูคอยดูแลอยู่ด้านหลัง
มุมภาษาอังกฤษที่เด็กหยิบสื่อได้เองช่วยเพิ่มโอกาสให้ทบทวนคำศัพท์และฝึกใช้ภาษานอกเวลาเรียนทั้งชั้น

กลไกกันมุมร้าง: ต้องมีเหตุให้กลับมา

มุมที่ตั้งเสร็จแล้วนิ่งจะร้างภายในสองสัปดาห์เสมอ เคล็ดคือให้มุมมีจังหวะเต้นของมัน: ของในมุมเปลี่ยนทุกสัปดาห์ตามหมวดที่เรียน มีภารกิจประจำสัปดาห์ติดไว้ (สัปดาห์นี้หาคำที่ขึ้นต้นด้วย S ในกำแพงคำให้ครบ 5 คำ) และมีระบบดาวสะสมเล็ก ๆ สำหรับคนที่ทำภารกิจ เด็กประถมต้านทานภารกิจกับดาวไม่ได้อยู่แล้วโดยธรรมชาติ

แชร์บทความ:FacebookLINE