เผยแพร่เมื่อ อ่าน 2 นาที
การติวสอบแบบไทยที่คุ้นตาคือแจกข้อสอบเก่าให้ทำวนไปจนถึงวันสอบ วิธีนี้มีจุดอ่อนใหญ่: เด็กได้ฝึกแต่การทำข้อสอบ ไม่ได้อุดรูความรู้ที่รั่ว เด็กที่ผิดเรื่อง a/an ในชุดที่หนึ่ง จะผิดเรื่องเดิมในชุดที่ห้า เพราะระหว่างทางไม่มีใครหยุดไปซ่อมตรงนั้น แผนที่ดีกว่าคือใช้ข้อสอบเก่าเป็นเครื่องเอกซเรย์ แล้วใช้เวลาที่เหลือซ่อมตามผล
แผน 4 สัปดาห์
- สัปดาห์ 1 เอกซเรย์: ทำข้อสอบเก่าหนึ่งชุดแบบไม่กดดัน แล้วครูแยกข้อผิดของทั้งห้องเป็นกลุ่ม คำศัพท์หมวดไหน ไวยากรณ์เรื่องไหน อ่านหรือฟัง ผลที่ได้คือแผนที่จุดรั่วของห้องทั้งห้อง
- สัปดาห์ 2-3 ซ่อมทีละกลุ่ม: เรียงจากกลุ่มที่ผิดมากที่สุด ซ่อมด้วยการสอนย่อ 10 นาทีบวกใบงานเฉพาะเรื่องนั้น ไม่ใช่ข้อสอบรวมทุกเรื่อง สัดส่วนเวลา: จุดอ่อน 70 จุดแข็ง 30 (จุดแข็งก็ต้องแตะกันลืม)
- สัปดาห์ 4 ซ้อมสนามจริง: กลับมาทำข้อสอบเก่าอีกชุดแบบจับเวลา ให้เด็กเทียบกับชุดแรกด้วยตัวเอง คะแนนที่งอกขึ้นตรงกลุ่มที่ซ่อมคือหลักฐานว่าความพยายามได้ผล ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงเข้าห้องสอบที่ดีกว่าความกลัว
สิ่งที่ควรพูดกับเด็กก่อนสอบ
เด็กประถมจำนวนไม่น้อยกลัวสอบเพราะผู้ใหญ่ทำให้การสอบเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ประโยคที่ช่วยได้จริง: ข้อสอบคือการเช็คว่าเรื่องไหนหนูได้แล้ว เรื่องไหนครูต้องสอนใหม่ มันคือการตรวจการสอนของครูพอ ๆ กับตรวจหนูเลย เด็กที่มองข้อสอบเป็นเครื่องมือ ไม่ใช่ศาลตัดสิน จะทำข้อสอบได้ดีกว่าตัวเองในเวอร์ชันที่มือสั่นเสมอ