เผยแพร่เมื่อ อ่าน 2 นาที
ใบงานผิดระดับคือสาเหตุอันดับต้นที่เด็กเกลียดการฝึก ยากเกินไปเด็กสรุปว่าตัวเองไม่เก่ง ง่ายเกินไปเด็กสรุปว่าน่าเบื่อ ใบงานที่ถูกระดับคือใบที่เด็กทำได้เองราว 80 เปอร์เซ็นต์ และต้องคิดหนักอีก 20 เปอร์เซ็นต์ ตัวเลขนี้คือจุดที่ทั้งความมั่นใจและการเรียนรู้เกิดพร้อมกัน
เช็คลิสต์ 5 ข้อก่อนกดพิมพ์
- 1. เด็กอ่านคำสั่งเองได้ไหม - ใบงานที่ดีสำหรับ ป.1-3 ควรมีคำสั่งสั้นหรือมีภาษาไทยกำกับ ถ้าเด็กเริ่มงานเองไม่ได้ พลังครูจะหมดไปกับการอธิบายวิธีทำ
- 2. มีตัวอย่างข้อแรกไหม - ข้อตัวอย่างหนึ่งข้อแทนคำอธิบายสิบประโยค
- 3. คำศัพท์ในใบตรงกับที่เพิ่งเรียนไหม - ใบงานคือที่ฝึกของที่สอนแล้ว ไม่ใช่ที่เจอของใหม่
- 4. ปริมาณพอดีกับสมาธิวัยไหม - ป.1 ควรจบใน 10-15 นาที แผ่นที่แน่นเกินคือแผ่นที่ทำไม่จบ และงานไม่จบสะสมเป็นความรู้สึกแพ้
- 5. มีเฉลยไหม - เฉลยไม่ใช่ของแถม มันคือสิ่งที่ทำให้เด็กได้รู้ผลทันทีและครูไม่ตายไปกับการตรวจ
สัญญาณหลังใช้ ที่บอกว่าเลือกถูกหรือผิด
เลือกถูก: เด็กทำต่อเนื่องโดยไม่เงยหน้าถามบ่อย เสร็จแล้วมีสีหน้าพอใจ และจำเนื้อหาได้ในคาบถัดไป เลือกผิดไปทางยาก: ถามทุกข้อ เดามั่ว หรือนั่งนิ่ง เลือกผิดไปทางง่าย: เสร็จเร็วผิดปกติแล้วเริ่มกวนเพื่อน ทั้งสองแบบแก้เหมือนกันคือขยับระดับหนึ่งขั้น ไม่ใช่เพิ่มจำนวนแผ่น
ใบงานที่จัดชุดเป็นระดับ 1-2-3 ต่อหัวข้อช่วยเรื่องนี้มาก เพราะเด็กเก่งกับเด็กที่ยังตามอยู่ใช้หัวข้อเดียวกันได้ แค่คนละชุด ห้องเดินไปด้วยกันโดยไม่มีใครถูกทิ้ง