ถามเด็กว่าเที่ยงนี้กินอะไรมา แล้วสอนคำนั้นเป็นภาษาอังกฤษ นั่นคือวิธีเปิดหมวดอาหารที่ดีกว่าการ์ดรูปทุกใบ เพราะอาหารคือหมวดที่เด็กมีอารมณ์ร่วมจริง มีของโปรด มีของเกลียด และความรู้สึกพวกนี้แหละคือกาวที่ทำให้คำศัพท์ติด
รายการคำแยกตามกลุ่ม
- อาหารหลัก: rice, noodles, egg, chicken, fish, bread, soup
- เครื่องดื่ม: water, milk, juice, tea
- ของหวานและของว่าง: cake, ice cream, candy, cookie
- เชื่อมหมวดผลไม้: apple, banana, mango, watermelon ซึ่งไทยได้เปรียบเพราะผลไม้เยอะ เด็กรู้จักของจริงหมด
โครงประโยคหัวใจของหมวด: ชอบกับไม่ชอบ
หมวดอาหารคือที่ที่เด็กควรเจอประโยคปฏิเสธเป็นครั้งแรก เพราะมันมีความหมายกับเด็กจริง: I like mango. I do not like fish. ให้เด็กยกมือโหวตอาหารแต่ละอย่าง แล้วฝึกพูดทั้งสองแบบ เด็กที่ได้พูดว่าไม่ชอบอะไรจะรู้สึกว่าภาษานี้ใช้บอกความจริงของตัวเองได้ ไม่ใช่แค่ท่องตาม
เกมร้านอาหาร: บทพูดสามประโยคพาไปไกล
จัดโต๊ะเป็นร้านอาหารสมมติ เด็กสลับกันเป็นคนขายกับลูกค้า บทพูดแค่สามท่อน: What do you want? I want rice, please. Here you are. Thank you. ใช้การ์ดรูปอาหารเป็นเมนู เด็กได้ใช้คำศัพท์ในสถานการณ์จริงพร้อมมารยาท please กับ thank you ติดมือไปด้วย ปิดหมวดด้วยใบงานจับคู่อาหารกับคำ และวาดจานโปรดพร้อมเขียนชื่ออาหารกำกับ
